ای سر سبز وطن، آذرآبادگان من از تو جدا يكنفس، مبادا ايران من روزگارت بر امان، دور از دست گزند پشت تو بي لرزه باد، همچنان كوه سهند * سرفراز ياور ايران من پر غرور خاك ستارخان من * آنكه دلش مي زند ، نبض جدايي در باد با او سخن مي گويم ، تا نگهدارد به ياد آذرآبادگان من، جان جانان من است قيمت خون ارس، رگ ايران من است خانه شمس و زرتشت آبروي ميهن است * چه نزديك تو باشم، چه در غربت غريب و دور... تو را نمي دهم ز دست، اي مرز عشق و شعر و شور * مگر بي تو مي شود، زمزمه ارس شنيد؟ مگر بي تو مي شود به معناي وطن رسيد؟
با ۴۸ امتیاز و ۹ نظر فرهنگ و هنر فرستاده شده در بخش
نظرات