این ماهی آبهای عمیق که «چشم‌بشکه‌ای» (barreleye) نام دارد، دارای سری شفاف و چشمانی تیوبی (tubular) است. «چشم‌بشکه‌ای» بر اساس محیط تاریک زیر دریا تکامل یافته و چشمان بسیار حساسش قادر به شناسایی طعمه‌های بالای سرش می‌باشد. زیست‌شناسان از زمان کشف این ماهی در سال 1939، پی به قدرت چشم این ماهی در جذب نور برده بودند، اما تصور می‌کردند که چشمان این ماهی ثابت بوده و همواره به سمت بالا نگاه می‌کند. بنا بر این فرضیه، این ماهی مستقیما نمی‌توانست جلوی خود را ببیند، که با توجه به اندازه و شکل دهان، گرفتن طعمه کار بسیار دشواری می‌نمود. اکنون دانشمندان بر اساس فیلم‌هایِ تهیه شده از اعماق 600 تا 800 متری دریا، به این نتیجه رسیده‌اند که چشمان «چشم‌بشکه‌ای» می‌تواند مستقیما هم به جلو و هم به بالا نگاه کند. در این فیلم‌‌ها «چشم‌بشکه‌ای‌ها» بدون حرکت در آب معلق هستند، و بازتابِ سبزِ چشمانشان به وضوح دیده می‌شود. همچنین این فیلم‌ها بیانگر ویژگیِ ناشناخته دیگری می‌باشند. چشمان این ماهی درون محفظه‌ای شفاف و حاوی مایعات قرار دارد، بنابراین «چشم‌بشکه‌ای» می‌تواند بالای سرش را از «میانِ تن» خود ببیند. علت ناشناخته ماندن این ویژگی جالب، ساختار بسیار حساس و آسیب‌پذیر این محفظه بوده‌است، به گونه‌ای که به سطحِ آب آوردن ماهیِ به دام افتاده، موجب تخریب این ساختار می‌شده‌است. خوشبختانه پژوهشگران توانسته‌اند یکی از «چشم‌بشکه»‌ای ها را زنده به دام انداخته و گردش چشمانش را در چندین ساعتی که در اکواریوم زنده بوده، مطالعه کنند. «چشم‌بشکه‌ای» تنها چند اینج درازا داشته و از ماهی و عروس دریایی تغذیه می‌کند. رندگدانه‌های سبز چشمان این ماهی، نوری را که از سطح آب می‌آید فیلتر کرده و به شناساییِ طعمه‌هایِ بالاسرش کمک می‌کند. وقتی که «چشم‌بشکه‌ای» طعمه را در بالای سرش مشاهده کرد، به حالت عمودی تغییر وضعیت داده، چشمانش چرخیده و به جلو نگاه کرده، و به سمت طعمه حمله می‌برد.